Αγοράκι που έπασχε από εγκεφαλική παράλυση βοηθήθηκε από δικά του βλαστοκύτταρα
Πέρσι ο μικρός Dallas Hextell από το Σακραμέντο της Καλιφόρνια έπασχε από την τραγική ασθένεια της εγκεφαλικής παράλυσης για την οποία δεν υπάρχει θεραπεία. Το μόνο που μπορούν να κάνουν οι θεραπείες είναι να μετριάσουν τα ενοχλητικά συμπτώματα.
Σε ηλικία 18 μηνών η ανάπτυξη του οργανισμού του έμοιαζε με εκείνη ενός παιδιού 8 μόνο μηνών.
Αντιμετώπιζε πρόβλημα με τον έλεγχο της κίνησης των χεριών του και δεν μπορούσε να χαιρετίσει, να χειροκροτήσει ή να μπουσουλίσει. Δεν μιλούσε. Απλώς τσίριζε.
Όμως οι γονείς του Dallas είχαν μια ακτίνα ελπίδας. Είχαν φυλάξει τα βλαστοκύτταρά του. Στα τέλη του περασμένου χρόνου, τα κύτταρα αυτά επανατοποθετήθηκαν στην κυκλοφορία του αίματός του για να κατευθυνθούν προς τον τραυματισμένο ιστό του εγκεφάλου του και να αποκαταστήσουν τις βλάβες σε αυτά τα κύτταρα.
Πέντε μόλις μέρες μετά τη διαδικασία, ο Dallas είπε την πρώτη του λέξη, «μαμά». Αμέσως μετά έμαθε να χαιρετάει κουνώντας το χέρι, ακόμα και να γελάει.
Τρεις μήνες μετά τη θεραπεία, ο μικρός Dallas που δεν μπορούσε να ελέγχει τους μύες του ούτε για να μπουσουλίσει, τώρα κυκλοφορεί παντού χωρίς να κρατιέται πουθενά. Επίσης κοιτάζει τους γονείς του όταν του μιλούν.
Αν και δεν υπάρχει τρόπος να γνωρίζουμε πως συνέβαλλαν τα βλαστικά κύτταρα στη θεραπεία, για πρώτη φορά τώρα κάνει εκπληκτικά βήματα προς τα εμπρός αντί να επιδεινώνεται η κατάστασή του.